Terugkijken op 2018 betekent voor Hester de reis naar Kenia

We gingen naar Kakamega. Dat is een tropisch regenwoud. De weg er naar toe was hobbel de bobbel

25 juli was het zover; de reis naar Kenia ging beginnen. We moesten heel vroeg ons bed uit, maar het was de moeite waard. Toen we helemaal klaar waren gingen we naar Schiphol. En rond 8 uur gingen we de lucht in, naar Duitsland. Vanaf daar gingen we naar Kenia. Het was een lange vlucht maar gelukkig hadden ze TV en films. Toen we in Kenia aankwamen was het al laat en ik was heel moe geworden. De bus wachtte ons op het vliegveld op. We laadden alle koffers in en we gingen naar het guesthouse (een soort hotel). De volgende dag gingen we naar “Feed the children”. Dat is een weeshuis waar ook een Nederlandse vrouw werkt. De dag erna gingen we doorreizen naar Mau Narok, via Kawangware. Daar staat een kerk in een sloppenwijk. We hebben hiervoor ook met de zondagsschool gespaard. Deze kerk helpt mensen in de sloppenwijk en wordt niet alleen op de zondag gebruikt, maar ook doordeweeks. We mochten daar wat eten, maar we moesten ook weer snel door, omdat we anders niet voor het donker op de berg in Mau Narok aankwamen. Toen we daar aankwamen waren er een aantal vrouwen al op ons aan het wachten. We werden toe gezongen en we gingen maar snel ons bedje opzoeken, want het was een vermoeiende reis. De dagen er na gingen we bouwen aan de aanbouw van de kerk en het bouwen van een aantal huisjes. Op zondag hielden we kerk met de bevolking daar. Het was niet in de kerk want daar sliepen wij. Toen het ging regenen was de kerk afgelopen. We gingen nog een aantal dagen bouwen. En toen moesten alweer verder. We gingen naar Kakamega. Dat is een tropisch regenwoud. De weg er naar toe was hobbel de bobbel. Het had de avond er voor geregend, dus de weg was modderig. We kwamen een aantal keer vast te zitten dus gingen er een aantal jongens er uit om te duwen. Een keer zat de bus zo vast dat we er allemaal uit moesten. Toen zagen we dat de bus heel scheef stond, maar onze held David de buschauffeur kreeg hem er uit. Eenmaal in Kakamega aangekomen gingen we naar de huisjes. De huisjes waren heel mooi en luxe. Al helemaal omdat je 5 dagen in een kerk van golfplaten heb geslapen. Na twee dagen genieten moesten wij ook weer door naar Eric. Daar sliepen de mannen in de kerk en de vrouwen in een huisje. Ook daar gingen we bouwen: 2 kerken. En op zondag hielden we uiteraard kerk met de gemeente daar. Het was heel bijzonder want een voor een ging een kerk beginnen. Je hoorde overal kerkgeluiden. De kerk was heel anders dan in Mau Narok. Hier was het ook een stuk rustiger. Na de kerk gingen we ook nog een boottocht makken op Lake Victoria, het grootste meer van heel Afrika. De dagen er na gingen we ook nog bouwen. Maar toen was het ook weer tijd om verder te gaan naar Eldoret. In Eldoret gingen we naar een aantal plekken. Bijvoorbeeld: naar een waterval waar we ook achter konden. En een school, we gingen ook naar een kindertehuis dat is opgericht door Nederlanders. En we gingen naar de familie Pedersen. Zij hebben het systeem van de kerken bedacht die wij hebben gebouwd. Daar gingen we naar de fabriek waar de systemen gemaakt worden en we gingen daar eten het was heel lekker. Ook in Eldoret gingen we naar de kerk deze was heel groot. Maar voor ons was het tijd om naar de laatste bestemming te gaan. Dat is het safaripark Masai Mara. Hier sliepen we in tenten. De safari was heel leuk we zagen heel veel dieren. We zagen ook dat gnoes de rivier overstaken, er zaten heel wat nijlpaarden en krokodillen op de loer. We zagen ook een deel van de big five namelijk: de olifant, leeuw, buffel en de luipaard. Alleen de neushoorn niet. Toen werd het tijd om naar huis te gaan. Op naar het vliegveld. De laatste twee dagen mochten we maar een kleine tas voor onze spullen meenemen. Op het vliegveld mochten we onze spullen pas weer in onze koffers doen. Dat zag er grappig uit. Toen alle koffers weer gevuld waren was het tijd om naar huis te gaan. Dit was een reis om nooit meer te vergeten!

 

 

Terug

Deel deze pagina: